🔥WIE BOUWT DE WAGEN?😎💪🏻
Deze keer Martijn Bastiaansen
🌸Wat was je eerste klus toen je begon met bouwen?
Volgens mij begon het met een rondje foto’s maken van Animal Army in 2002. Ik volgde Steven een beetje, die dat jaar ook de overstap maakte van Helpt Elkander naar Laer-Akkermolen. De eerste jaren deed ik eigenlijk niet veel meer dan wat foto’s maken en in het laatste weekend hier en daar wat tikken.
Vanaf Flanders Fields ben ik steeds wat meer gaan helpen. Wat me vooral bijbleef, was hoe makkelijk dat bij Laer-Akkermolen ging. Ik weet nog dat ik als ‘vreemde’ de maquette stond te fotograferen en opmerkte dat de achtergrond eigenlijk wat egaler kon. Zonder dat ik iets vroeg, sprong Henk meteen bij om ergens een stuk zeil vandaan te halen.
Dat typeert LA voor mij eigenlijk wel. Zie je iets wat beter kan, dan help je gewoon mee.
Dat geldt trouwens niet alleen voor bouwen. Als een geintje nog nét iets verder doorgetrokken kan worden, zal er bij LA zelden iemand opstaan om te zeggen dat het nu wel mooi geweest is. Eerder het tegenovergestelde.
🌸Waar krijg jij de meeste energie van: het bouwen, de gezelligheid met de groep of de spanning tijdens het corso?
Vooral van het dollen en van samen iets beter maken dan het eerst was. Dat kan aan de wagen zijn, maar net zo goed iets totaal onbenulligs tussendoor.
Ik vind het mooi dat je met z’n allen serieus bezig kunt zijn om iets zo goed mogelijk te maken, terwijl er ondertussen genoeg tijd overblijft om elkaar compleet voor gek te zetten. Waarschijnlijk is dat ook de reden dat ik na al die jaren nog steeds terugkom.
Dus ja, het bouwen is leuk. Maar zonder de onzin eromheen zou het toch een stuk meer op werken gaan lijken.
🌸Waar staat het corso volgens jou over 10 jaar, en welke rol hoop je daar zelf nog in te spelen?
Dat durf ik eigenlijk niet te voorspellen. Er verandert nogal eens wat in tien jaar.
Ik hoop vooral dat er tegen die tijd wat minder regeltjes zijn, dat we weer gewoon kunnen stoppen op de Markt en de Kuskes Dans op de veiling in een grote open tent tussen de wagens zonder A-artiesten.. Dan zijn we volgens mij al een heel eind.
Verder hoop ik vooral dat we als gezin nog steeds met plezier naar de tent gaan.
En als ik dan zelf nog ergens op een steiger sta, een foto maak of me bemoei met iets waar niemand om gevraagd heeft, dan is er waarschijnlijk gelukkig niet zo heel veel veranderd.
